 |
Outdoor Dome = Outdoor droom |
 |
Een 450 meter lange tunnel is niet zo heel bijzonder. Wat wél bijzonder is, is als er in diezelfde tunnel geen licht is. Oftewel, je ziet geen hand voor ogen. Bovendien geeft de tunnel toegang tot jouw outdoor droom. Waarschuwing: lezen van dit artikel is op eigen risico!
Als je een arrangement boekt in Domaine de Carriënta is de kans groot dat je een aantal maal die dag je ogen dichtknijpt van de spanning. Maar de kans is nóg groter dat jij je die dag nog lang zult herinneren als een geweldige ervaring. |
|
3-5-2004 door Cuny over Survival |
|
|
|
Via Ferrata - Een weg van IJzer. |
|
De wand is steil. Glibberig ook. Ook de stalen kabels waaraan ik beetje voor beetje omhoog klim zijn glad. Ik heb niet echt hoogtevrees maar van rare hoogtes roestige kabels krijg ik wel altijd een beetje een raar gevoel in mijn onderbuik. Wat trillerig. Maar gelukkig gaat dat ook altijd weel snel voorbij zodat ik na een paar minuten rustig kan ademhalen en genieten van de schoonheid om me heen. Zoals dat stromende beekje dat wild spetterend zich een weg naar het dal toe baant, wanneer ik dankzij een smal stalen bruggetje een ravijn overwin. Dit is Via Ferrata. |
|
22-4-2003 door MB over Bergsport |
|
|
|
GPS |
|
Dat de wereld de afgelopen 20 jaar kleiner is geworden is ondertussen wel duidelijk. Binnen 24 uur kun je elke plek op de wereld bereiken. In 80 dagen rond de wereld? Dan heb je alle tijd om rustig overal van te genieten en je uitgebreid te verdiepen in de zeden en gewoonten van de verre volkeren en culturen.
Ook kun je vanuit de Zweedse bossen zonder enig probleem bellen naar het thuisfront om te vragen hoe het met de kat gaat of met je PDA je mail lezen. Je zal maar zonder zitten..
|
|
22-4-2003 door Olof over Wandelen |
|
|
|
Everest 2002 |
|
De nieuwsberichten volgen snel, daarom verzamelen we hier de voorgaande berichten over de Eneco-Everest 2002 expeditie |
|
28-5-2002 door Olof over Bergsport |
|
|
|
De West Highland Way |
|
We hebben net de gevangenis van Rob Roy gevonden, de roemruchte Schotse Robin Hood. Het oeverpad langs Loch Lomond slingert weer omhoog zodat we iets droger lopen... |
|
21-6-2001 door Mirjam van Musscher over Wandelen |
|
|
|
Wandelen in Madeira’s Hof van Eden |
|
Sinta a natureza à sua volta
Steeds luider klinkt het geraas van neerstortend water. We moeten vlakbij de Caldeirão Verde, de Groene Ketel, zijn. Het pad slingert door een van de meest afgelegen en wildste plekken van Madeira. En een van de mooiste. |
|
1-6-2001 door Els Spanjer over Wandelen |
|
|
|
Namasté per ATB |
|
Zie je het al voor je? Met je vol gepakte rugzak op je rug en je ATB aan je hand loop je de luchthaven van Kathmandu af. Voor het eerst ben je in Azië, voor het eerst raken de banden van je bike de Nepalese bodem. Je kijkt om je heen, snuift de geur van dit nieuwe continent tot diep in je longen naar binnen en hebt zin om er tegenaan te gaan. In een keer die totaal andere wereld en die drukte. Dit is een moment om nooit te vergeten!
|
|
19-3-2001 door Jeroen van Elswijk over Fietsen |
|
|
|
2000 km op de step |
|
Rudy van Bork kan zijn buitensportverleden niet vergeten. Tegenwoordig beleggingsadviseur, maar toch op zoek naar een sportieve uitdaging |
|
8-3-2001 door Rudy over Fietsen |
|
|
|
Surf’s Up Dude! |
|
Voor iedereen die een beetje filosofisch is ingesteld, of hij nu surft of niet, komt het er een keer van. Je loopt op het strand, tuurt een beetje in de rondte en kijkt en luistert naar de golven. Al duizenden keren heb je de zee gezien, maar nog nooit had je je afgevraagd: Waar komen die golven toch eigenlijk vandaan? Hoe ontstaan ze? Waarom is de zee soms een grote woeste schuimbak en soms zo glad als een spiegel? En waarom hebben die mensen in die rubberen pakken die die planken onder hun arm dragen altijd zo ontzettend veel lol? |
|
14-1-2001 door Jeroen van Elswijk over Extreme |
|
|
|
Van de zuidpool naar huis... |
|
Begin januari hield het mailen van de beide poolgangers op; het kostte ze teveel energie en het leek zo zinloos... Maar gelukkig hebben ze zich bedacht. We worden zo weer op de hoogte gehouden van de lange tocht terug |
|
13-1-2001 door Olof over Extreme |
|
|
|
Van de Zuidpool... |
|
Na een paar warme dagen en heimelijk verstuurde mail van het onderzoekscentrum op de pool zijn Marco en Wilco aan de terugreis begonnen: |
|
10-1-2001 door olof over Extreme |
|
|
|
Op de zuidpool |
|
Na een barre tocht die niet overal even vlekkeloos verliep is ook de 4de expeditie van 'origin to the source' geslaagd! |
|
28-12-2000 door Olof over Extreme |
|
|
|
|
Te voet door De Laars |
|
Leuk idee, maar onhaalbaar...
Een half jaar door Italië lopen, en den ook nog van het zuiden naar het noorden? Aardig idee, maar
onuitvoerbaar, zeiden de deskundigen. Daar moesten we minstens tien jaar mee wachten. En die
wandelroute door Italië dan, keurig aangegeven op de Europese wandelkaart? Jawel, die bestond,
maar beneden Rome alleen in stippelvorm, en dat betekende weer dat je bijna de helft van de tocht
helemaal zelf moest uitzoeken. Stippels geven een in de toekomst gepland pad aan, aldus de
deskundigen, of misschien nog meer een droom. Een internationale wandeldroom, die uiteindelijk moet
uitmonden in de volledig gemarkeerde Europese wandelweg nummer 1: van de Noordkaap in
Noorwegen tot Palermo op Sicilie.
Het zuidelijke deel van Italië bleek bij een vooronderzoek in mei 1997 inderdaad vrijwel onontgonnen
wandelgebied. De luxe van de Franse grandes randonnees bestaat niet. Er zijn geen reddende
roodwitte verfstrepen als je midden in een bos staat te aarzelen bij een vijfsprong. Er is geen
toeristische infra-structuur waardoor je bijvoorbeeld van hotel near hotel kunt lopen. Maar er gloort
hoop. De toeristische autoriteiten, plus de per regio ingedeelde cai's (clubs alpino italiano), doen
duidelijk hun best om het gebied op de middellange termijn bewandelbaar te maken.
Honderdzestig etappes
Een eerste aanzet vormt het in 1995 uitgekomen boek Cammina Italia, waarvoor het initiatief werd
genomen door een aantal Italiaanse journalisten die samen met vrijwilligers en leden van de diverse
regionale cai's acht maanden door Italië trokken. Het in kleur uitgegeven boek beschrijft in het Italiaans
een 6000 kilometer range wandelroute. Deze wandelroute is formeel Il Sentiero Italia gedoopt, begint in
Sicilië, en eindigt - via Apennijnen, Alpen en Dolomieten - in Trieste. Het boek zal de basis vormen voor
de meer beperkte route die we zelf in zes maanden willen lopen, van Gambarie naar San Bernardo:
160 etappes, 20 rustdagen, dik 3000 km.
Tijdens het vooronderzoek vorig jaar hebben we met de meeste cai's in de zuidelijke provincies -
Calabria, Basilicata, Campania, Molise, Puglia - gesproken. Sommigen waren vol dynamiek bezig routes
te markeren en boden bovendien aan om met ons mee te lopen in de eventueel nog niet gemarkeerde
gedeeltes van hun 'afdeling'. Anderen waren wet terughoudender, of misschien realistischer. Het zou
nog wel even duren voordat hun gebied daadwerkelijk van verfstrepen zou zijn voorzien
Verdwalen onontkoombaar
Een en ander betekent dat we voor de zuidelijke provincies voornamelijk zijn aangewezen op de nogal
summiere routebeschrijvingen in Cammina Italia, waar geen enkele bruikbare kaart bij staat afgedrukt.
Kaarten moeten apart worden aangeschaft. Punt is alleen dat stafkaarten van 1 : 50.000 lang niet altijd
verkrijgbaar zijn, terwijl ze bovendien vaak verouderd en dus onbetrouwbaar zijn. Wel brengt het
Instituto Geografico Militare te Florence in toenemende mate nieuwe stafkaarten van 1 : 50.000 uit, die
met enige moeite via de diverse Nederlandse wandelboekhandels zijn te bestellen. Wij hebben onze
zuidelijk route uiteindelijk eerst ingetekend op 1 : 200.000 kaarten van ANWB/Kummerly+Frey, en
vervolgens voor de evidente knelpunten extra kaarten van 1 : 50.000 gekocht, voor zover beschikbaar.
Incidenteel verdwalen lijkt onontkoombaar.
Vanaf Lazio (ter hoogte van Rome) zal de tocht gemakkelijker zijn. Er zijn goede routebeschrijvingen
en/of kaarten beschikbaar, terwijl bovendien de door Cammina Italia beschreven routes grotendeels
gemarkeerd zijn, onder meer omdat het boek na Rome kiest voor al langer bestaande trajecten als de
GEA (Grande Excursione Appenninica) en de Alte Vie van Ligurie.
Inmiddels hebben we twee jaar Italiaans gestudeerd en o.m. een lichtgewicht tent aangeschaft, wet met
slaapzak en matjes toch drie kilo extra per rugzak betekent. Dat is nieuw voor ons. Tot nu toe hebben
we op onze diverse trektochten, o.m. in Frankrijk en Ierland, altijd via hutten of hotels gelopen, met een
navenant lichte rugzak. Natuurlijk zijn er diverse mogelijkheden tot onderdak op de Cammina Italia
route, overigens keurig per etappe aangegeven in het bock, maar er zijn daarnaast volstrekt
onbewoonde gebieden waar de tent de enige oplossing is, en waar we dus de middagtroost van oh
straks bad en wijn zullen missen. Van de andere kant: zonder tent geen nomade. Niet voor niets
constateert Bruce Chatwin in zijn reisboek Songlines dat het nomadenbestaan in onze genen zit, en
dat we ons daarom zo prettig voelen als we 'on the move' zijn. Wandelen is tenslotte onze natuurlijke
snelheid, al lopend neem je land en landschap optimaal tot je.
Tineke Straatman |
|
16-12-2000 door Tineke Straatman over Wandelen |
|
|
|
Op twee wielen |
|
Het is warm weer en we besluiten de reis voort te zetten naar het zuiden, naar Falsterbo. Hier komen de trekkende mensen en de trekkende vogels samen op een klein veldje aan de rand van de heide |
|
15-12-2000 door Olof over Motorized |
|
|
|
Een emotionele wasbeurt |
|
De fiets is superlicht. Toch gaat het me niet makkelijk af. De helling is dan ook niet zo'n beetje steil. Met mijn hele lichaam leun ik op de pedalen om toch maar vooruit te komen. Nog maar vijf meter. Mijn rug lijkt inmiddels op de befaamde Niagara waterval. Ik pers de laatste lucht uit mijn uitgeputte lichaam zodat de fiets over de top schiet. Ik heb het gehaald! En nu het leuke gedeelte. Want ook hier geldt: what goed up, must go down! |
|
8-12-2000 door Marco van Barneveld over Fietsen |
|
|
|
Er valt nog zoveel te ontdekken |
|
Een flink uitgevallen bruine bergmarmot springt over de motorkap van onze 4x4 terreinwagen. Zijn pootjes maken een licht tikkend geluid op de haast nieuwe lak van de Landrover. De noeste auto is een eenvoudige hindernis voor het beestje. Met drie behendige sprongen is hij eroverheen en weer verdwenen. Ik schrik en mors hete thee over m'n hand. Laurence (de gids en chauffeur) lacht, moet de andere kant op kijken om het niet te laten merken. Ik schenk een nieuw kopje in en kijk om mij heen. Wat zijn de Alpen toch mooi. Het kleine beekje waar we staan te pauzeren maakt een zacht gorgelend geluid terwijl het zich een weg baant door de met mooi groen mos bedekte natuurstenen. |
|
8-12-2000 door Jeroen hoevenberg over Motorized |
|
|
|
Hydrospeed Help je hersens te ontspannen. |
|
Bruisend en kolkend, zuigt het water me mee. Glimmende koppen van rotsen met een hoedje van glibberig alg doemen af en toe vervaarlijk voor me op. Rustig blijven is het devies en met ijzige kalmte, bijna even ijzig als het water van de rivier, beweeg ik mijn zwemvliezen op en neer om het gevaar te ontwijken. |
|
8-12-2000 door Marco van Barneveld over Watersport |
|
|
|
